"Szybciej, wyżej, mocniej"

Dzisiejsze rekordy świata raczej nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że motto olimpijskie "Citius, Altius, Fortius" nie mogło być bardziej trafne.

Gdyby obecny rekordzista w biegu maratońskim rywalizował ze zwycięzcą z 1904 roku, wyprzedziłby go o godzinę i 20 minut. Kiedy 6 maja 1954 roku sir Roger Bannister przebiegł milę w czasie 3:59, został pierwszym człowiekiem, który złamał granicę czterech minut na tym dystansie. Jego wyczyn został nazwany jednym z największych sportowych osiągnięć ludzkości w historii. Współcześnie podobny wynik nie robi większego wrażenia - rocznie czas poniżej 4 minut w biegu na milę miewa ponad tysiąc osób. Podobne trendy można dostrzec w innych dyscyplinach sportu - od biegania długodystansowego, przez sprinty, aż do pływania. Ludzie kontynuują ustanawianie nowych rekordów rok za rokiem. Czy to oznacza, że jako gatunek stajemy się coraz silniejsi i szybsi? Czy możliwe są takie zmiany ewolucyjne na przestrzeni 100 lat? Niekoniecznie. Główną różnicą jest fakt, że nauczyliśmy się wykonywać rzeczy dużo efektywniej. Dotyczy to wszystkich mających znaczenie czynników: metodyki i struktury treningu, wyposażenia i sprzętu, odżywiania i suplementacji.

Najczęstsze błędy przy odchudzaniu

Nastał czas noworocznych postanowień, a wśród nich króluje nieśmiertelne: zrzucić parę kilo. Jakie błędy przydarzają się odchudzającym najczęściej?

Czy trening siłowy powoduje utratę szybkości?

Od dawna w światku sportowym panowało przeświadczenie o tym, że trening z ciężarami wpływa negatywnie na osiąganą przez nas szybkość na boisku. Czy faktycznie powinniśmy unikać sztangi oraz treningu siłowego?

Pełny zakres ruchu

Trening siłowy był niegdyś zdominowany przez garażowych adeptów dźwigania żelastwa. Do tego stopnia, że niemal każdy bywalec siłowni utożsamiany był z kimś w rodzaju Orka o wątpliwym ilorazie inteligencji i skąpej fryzurze (#teampazdan rulez). Z czasem, wypełźli ze swych piwnicznych pieczar i rozprzestrzenili się po komercyjnych siłowniach oraz klubach fitness. Nic w tym złego, gdyby nie fakt, że głoszą herezje w stylu „najważniejsza jest pompa” i w ten sposób argumentują brak pełnego zakresu ruchu w ćwiczeniach. Najgorsze, że w te brednie zaczyna wierzyć multum osób. Jak ja to widzę?

Trening bez planu

"Failing to plan is planning to fail" - Winston Churchill. 

Pewnie każdy z nas zna osoby, które pomimo wylewania siódmych potów w siłowni czy bieżni nie osiągają spektakularnych efektów. Ćwiczą w ten sam sposób, tak samo wyglądają i podnoszą tyle samo. Zgoła odmienne jest podejście osób, które każdy trening w siłowni  gruntownie zmieniają. I choć tak częste zmiany skutkują dotkliwymi bolesnościami mięśniowymi, co może sugerować efektywność takiego podejścia, to ostatecznie korzyści są nikłe. Oba podejścia są nieskuteczne z jednego prozaicznego powodu - braku planu. Taki trening można porównać do jazdy samochodem z zamkniętymi oczami - niby jedziesz, ale nie wiadomo gdzie i na pewno gdzieś trafisz, ale najpewniej nie tam gdzie byś chciał/a.

Badania naukowe - czy można im ufać?

Ostatnimi czasy modne stało się dołączanie do artykułów bibliografii pełnej odnośników do badań naukowych. To oczywiście dobre zjawisko, lecz przybiera czasem karykaturalne rozmiary w momencie, gdy lista przytoczonych badań jest dłuższa niż cały artykuł. W żadnym wypadku nie jestem przeciwnikiem faktów udowodnionych naukowo, ba, staram się na nich opierać i nimi kierować. Jednakże nie zawsze bywa to idealnym rozwiązaniem. Dlaczego? Aby odpowiednio interpretować ich wyniki, nie wystarczy przeczytać podsumowania. Warto byłoby przyjrzeć się całemu ich przebiegowi.

Syndrom ABD

Zjawisko, które zbiera żniwo wśród coraz większej części ludzkości, przyczyna bólów odcinka lędźwiowego kręgosłupa i kompleksów wielu kobiet. Wszystko na własne życzenie, problem wynikający z naszego lenistwa i nie przykładania uwagi do tego, co robimy na co dzień. Zmora XXI wieku, czyli syndrom ABD - absolutny brak dupy.

Mięśnie brzucha, czyli jak odsłonić sześciopak?

Duża część rekreacyjnie ćwiczących nie marzy o niczym innym, niż widocznym na brzuchu sześciopaku. Dlaczego tak niewielu realizuje swój cel?

"Only the strongest shall survive", czyli dlaczego poziom siły jest tak istotny?

Już samo prawo ewolucji pokazuje nam, że słabi nie przetrwają. Choć czasy się zmieniły, dzięki czemu nie jesteśmy zmuszeni już ścigać się z gepardami po sawannie, a częstotliwość potyczek z dzikimi zwierzętami zmalała do poziomu gry reprezentacji Polski w piłce nożnej inteligencji naszych polityków, to siła jaką jesteśmy w stanie wygenerować wciąż ma kluczowe znaczenie w naszym życiu.

W jakim celu ćwiczysz?

Każdy chce dzisiaj dobrze wyglądać. Jesteśmy bombardowani ze wszystkich stron okładkami magazynów z roznegliżowanymi kobietami i wymuskanymi mężczyznami o nienagannych sylwetkach. Zjawisko to, wywołuje u osób rekreacyjnie trenujących stawianie sobie celów zupełnie nieadekwatnych do potrzeb. Chorobliwe porównywanie się z zawodowymi kulturystami może powodować różnego rodzaju psychiczne dolegliwości od zaburzeń odżywiania poczynając, na depresji kończąc. Jakie powinny być główne założenia naszego planu treningowego?

Czy trzeba mieć wielkie mięśnie, aby dysponować dużą siłą?

Większość ludzi utożsamia silną osobę z mężczyzną o gabarytach szafy pancernej, ale czy nie uczono nas, że „nie ocenia się książki po okładce”?

Jak się nie dać urazom - prawidłowa struktura rozgrzewki

Dla wielu z nas, lekcje wychowania fizycznego były ulubioną częścią szkolnego życia. Jednakże i tam  pojawiał się element, którego nie darzyliśmy ciepłymi uczuciami. Rozgrzewka - w tamtym czasie postrzegana przez nas była jako zło konieczne. Czasy młodzieńcze minęły, nasza świadomość o znaczeniu tego elementu wzrosła, a część wstępna jednostki treningowej w dalszym ciągu jest przez nas bagatelizowana. Nie przeznaczamy na nią wystarczająco dużo czasu, a później dziwimy się, że imają się nas kolejne kontuzje. Odpowiednio dobrane ćwiczenia rozgrzewkowe mają kluczowe znaczenie w naszej długowieczności treningowej, a także pomagają w osiąganiu wysokich wyników sportowych.

Czy ćwiczenia na maszynach są odpowiednie dla początkujących?

„Maszyny są dla słabeuszy” - lek. med. Mauro Di Pasquale

Ćwiczenia na maszynach są przedstawiane jako znakomity sposób na zapoznanie się z treningiem siłowym przez nowicjuszy. Dlaczego to kompletna bzdura?

Czy przysiady szkodzą stawom kolanowym?

„Nie ma nieodpowiednich ćwiczeń, jest tylko nieodpowiednie ich wykonanie”. 

Niekwestionowany król ćwiczeń siłowych, podstawa budowania zdolności motorycznych u sportowców, podstawowy wzorzec ruchowy człowieka, a jednocześnie najczęściej pomijane i technicznie krzywdzone w siłowni ćwiczenie - przysiad. Na świecie panuje wiele mitów: tłuszcz oraz cholesterol powodują zawał serca, politycy spełniają swoje obietnice przedwyborcze, ale w czołówce najgłupszych jest przekonanie, że przysiady szkodzą stawom kolanowym.

Czy kobiety powinny ćwiczyć siłowo?

Jednym słowem - oczywiście. 

Duża część kobiet, boi się treningu oporowego. W ich świadomości panuje przeświadczenie, że ćwicząc w ten sposób zbudują duże mięśnie i stracą swą kobiecość. Pytanie tylko, czy to realne, aby każdej amatorce sportów siłowych groził wygląd zawodniczki Crossfit’u?

Trening na redukcję

Bardzo popularnym stwierdzeniem jest, że w trening przy odchudzaniu oparty powinien być o ćwiczenia z małym ciężarem i dużym zakresem powtórzeń. Czy to prawda? No nie do końca.

Odchudzanie i aeroby

„To nie aeroby spalają tłuszcz, to mięśnie spalają tłuszcz” - John Meadows

Niemal każdy, kto kiedykolwiek postawił swoją stopę w siłowni słyszał pewnie, że ćwiczenia siłowe służą do budowania masy mięśniowej, a aeroby do spalania tłuszczu. Utarło się, że tylko poprzez długotrwałe bieganie (choć częściej bardziej przypominające człapanie) można zrzucić niechciane kilogramy. Do tego obowiązkowo (!) w specjalnie wyznaczonym przedziale tętna. Osoby, które w ten sposób dzielą ćwiczenia, często grzęzną w błędnym kole odchudzania. Abstrahując już od nieodpowiedniego odżywiania - co staje im na przeszkodzie?